Historia kinesiotapingu

​​Technika jak również plastry do kinesiotapingu zostały stworzone przez Kenzo Kase D.C. (Doctor of Chiropractic). Urodził się on w roku 1942. Po ukończeniu Meiji University i National College of Chiropractic w Chicago stworzył i kieruje wieloma placówkami medycznymi pod swoim nazwiskiem.

W 1970 roku Dr Kase rozpoczął poszukiwania metody tapingu sportowego, która mogłaby pomóc w uzdrawianiu tkanek i mięśni. Okazało się, że standardowe techniki, takie jak naklejanie taśm sportowych w postaci zwykłych plastrów na skórę powodują ograniczenie ruchów mięśni i stawów, zmniejszając tym samym zakres ruchu, a także blokują swobodne przemieszczanie się powięzi, a w niektórych przypadkach hamują nawet proces gojenia się tkanki po urazie. Dlatego też potrzebne było nowe podejście leczenia.

W 1973 roku, celem Dr Kenzo Kase było stworzenie taśmy i terapeutycznej techniki tapingu, która mogłaby wspierać pracę mięśni oraz stawów, bez zmniejszania lub ograniczania zakresów ruchu. Opracowując metodę kinesiotapingu brał on również pod uwagę jej wpływ na układ limfatyczny. Po dwóch latach badań nad kinesiotapingiem, naklejaniem taśm Kinesio na mięśnie, badając ich elastyczność, przyczepność, jak również oddychalność, Dr Kase opracował metodę kinesiotaping (Kinesio® Taping) i plastry do tapingu (Kinesio Tex Tape), które do dzisiaj są używane i pomagają w wielu schorzeniach.

W roku 1988 kinesiotaping pierwszy raz został zaprezentowany światu w trakcie Igrzysk Olimpijskich w Seulu. Od tego czasu Kinesio Taping stał się bardzo popularną metodą plastrowania mięśni i do dnia dzisiejszego z powodzeniem używany jest przez wielu pracowników służby zdrowia na całym świecie.1

1 https://fizjoterapeuty.pl/fizjoterapia/historia-metody-kinesiotaping.html